De lampjes van de Kuilenweg

De Kuilenweg. Of om helemaal de puntjes op de i te zetten: de Nieuwe Kuilenweg. Dat is de straat in Genk waar ik ben opgegroeid. Als kind al heb ik me meermaals afgevraagd wie er in hemelsnaam die straatnamen bedenkt. Want waarom zou je een straat vernoemen naar de putten in de weg? En wat is het nut van nieuwe putten? Waarom zou je een weg aanleggen met nieuwe kuilen in? Wat was er mis met de oude kuilen? Een Oude Kuilenweg was er blijkbaar ook nooit geweest. Dat eventjes terzijde.

Grappig is het om te beseffen hoe kleine details uit een ver verleden plots weer glashelder op je netvlies kunnen staan. Die Kuilenweg kwam een aantal weken geleden ineens weer bovendrijven toen ik me, met de kerstlampjes in mijn handen, stond af te vragen of ik opnieuw het risico zou nemen om die oude lampjes in de kerstboom te hangen.

Ik heb geen flauw idee hoe die lichtjes ooit bij mij zijn geraakt. Wat wel vaststaat, is dat die lampjes een van de weinige dingen zijn die ik nog overhoud aan mijn ouderlijk huis op de Nieuwe Kuilenweg. Het zijn echt nog van die “alles-of-niks” lampjes in de vorm van een kaarsje. Geeft één lampje er de brui aan? Dan gaat soms in de hele slinger het licht uit. Of niet, want af en toe kan zo’n slinger wél blijven branden ondanks een lampje dat stuk is. Mysterie nummer twee dus na het nog steeds onopgeloste raadsel van de Oude Kuilenweg.

Daar stond ik dus voor het zoveelste jaar alwéér voor mijn kerstboom. Neen, ik was geen nieuwe lichtslinger gaan kopen. En ja, ik wilde en zou die boom diezelfde avond nog versieren. Conclusie? De lampjes gingen erin.

Ik troostte mezelf met de gedachte dat alle energie van een aantal jaar geleden ooit zijn vruchten wel zou afwerpen. Een andere oude slinger had toen namelijk beslist om het tijdelijke voor het eeuwige te verwisselen en midden in de kerstperiode een gedeeltelijke black-out veroorzaakt in mijn kerstboom – instant horror!

Ik heb geen idee hoe andere mensen een dergelijk “probleem” op zo een moment aanpakken. Voor mij was er maar één oplossing. Ik moest en zou die kapotte lampjes voorzichtig tussen de andere slingers uithalen en de nog brandende lampjes wat herschikken zodat mijn boom toch mooi verlicht zou blijven. En eens dat gelukt was kon ik toch gewoon de nog werkende lampjes uit de kapotte slinger recupereren? Het was een huzarenstuk, maar het bleek geen hopeloze zaak. Ik prutste voorzichtig één van de defecte lampjes uit de nog brandende slinger in de kerstboom en stelde tot grote vreugde vast dat alle lampjes licht bleven geven. Stuk voor stuk haalde ik vervolgens elk lampje uit de kapotte slinger en testte of ze in de slinger in de boom wèl nog brandde. Gewoon een nieuwe lichtslinger kopen, zou zoveel makkelijker en sneller zijn geweest. Ik wéét het. Maar af en toe houd ik gewoon graag even vast aan vroeger.

Zo ook vandaag. Het nieuwe jaar is al enkele dagen van start gegaan. De kerstballen zijn ondertussen alweer veilig opgeborgen en de lampjes zijn voorzichtig terug uit de boom gehaald. Heb ik ondertussen een nieuwe lichtslinger gekocht? Neen. Ga ik me echt weer amuseren met die oude lampjes één voor één mooi terug in de plastic houder te steken? Ja, toch wel. Ze hebben het toch maar weer mooi gered dit jaar en bovendien heb ik toch ook nog zes lampjes op reserve? Ik vermoed dat er me de komende decembermaand weer een flinke déjà-vu te wachten staat. Wat jij?