La Mucca Biricchina

La Mucca Biricchina. Oftewel: de stoute koe, volgens Google Translate dan toch.

Die stoute koe is sinds onze citytrip naar Rome, nu ongeveer een jaar of zeven, acht geleden, een begrip geworden in ons gezin. Samen met: tortellini panna e funghi.

Om even bij het begin te beginnen: mijn zonen zijn niet gedoopt. Het gevolg daarvan was dat ik zo rond hun twaalfde op zoek moest naar een alternatief voor hun plechtige communie want nog steeds bleek het overgrote deel van hun klasgenootjes al weken op voorhand in de weer te zijn om zich klassikaal voor te bereiden op hun grote dag (lees: het feest en de cadeautjes).
Het bleek al snel dat een lentefeest als alternatief niet aan de jongens besteed was. Gevraagd om hun fantasie eens de vrije loop te laten, kwam onze “communicant” op de proppen met: ik wil eens ergens naar toe met het vliegtuig.

Zijn gedacht pinde zich al snel vast op Barcelona en twee jaar later volgde de jongste zijn voorbeeld met een citytrip naar Rome.

Het moet gezegd: Rome is een fantastische stad om te ontdekken met kinderen.
In een zotte bui had ik bovendien een drietal wandelingen uitgestippeld aan de hand van opdrachten, kwestie van de boel wat op te vrolijken en geen zanikende kinderen aan mijn hoofd te hebben als we weer eens aan het kilometer-vreten waren met de benenwagen. En zo eindigden we na een namiddagje Rome ontdekken in de wijk Monti waar in een smal straatje de restaurantjes om onze aandacht schreeuwden. Ons oog viel op een restaurantje met een naam als een klok: “La Mucca Biricchina”, een old-school osteria met typisch Italiaanse pizza’s, pasta’s en risotto op het menu. Ik heb geen idee meer wat ik zelf heb gegeten, maar waar mijn oudste zoon voor gekozen had, staat me tot op de dag van vandaag nog steeds heel helder voor de geest: tortellini panna e funghi (te lezen met het typische handgebaar van een Italiaan die vol enthousiasme iets aan het uitleggen is). Had hij van ons gemogen, dan had zoonlief de laatste spatjes room ook nog van zijn bord gelikt, zo lekker vond hij het. De dag nadien zijn we niet meer op zoek gegaan naar een ander restaurant, geen enkele andere koe zou nog aan deze kunnen tippen.

Sindsdien blijft die tortellini panna e funghi te pas en te onpas op de proppen komen en maakt ze al jaar en dag deel uit van ons collectief geheugen. Ook werp ik me sinds die Rome-reis in de strijd als de Belgische marketeer van La Mucca Biricchina: als je ooit in Rome bent, moet je daar toch minstens één keer binnenstappen. Ik zei het al: ’t is een old-school restaurantje en een website moeten ze nog uitvinden, maar wat ze ondertussen wel al een tijdje hebben is een Facebook-pagina en sinds héél kort zitten ze blijkbaar ook op Instagram. Echt doen:

Op zoek naar een lekker hapje voor het avondeten een tijdje geleden, viel mijn oog via Pinterest op rigatoni alla boscaiola: pasta met onder andere room en champignons. Panna e funghi dus. Het was niet alleen de aanzet voor een zalige maaltijd, het leverde ook dit supersnel en makkelijk recept op!