Wat mij betreft is het “siroopjeseizoen” officieel van start gegaan.
Toen ik enkele dagen geleden maar weer eens een kilootje rabarber aan het uitlekken gezet had, dook ik even later de kelder in op zoek naar geschikte flesjes om de rabarbersiroop in te gieten eens die klaar zou zijn. Ik wist op voorhand al dat mijn collectie zou tegen vallen want ik heb écht overal nog flesjes staan met brouwsels uit vervlogen tijden.
Stiekem hoop ik nochtans iedere keer opnieuw dat er spontaan schitterend mooie flesjes uit mijn voorraadbox te voorschijn komen van zodra ik het deksel ervan oplicht maar helaas … Dat is blijkbaar een even grote illusie als die van dat geld dat misschien ooit nog eens aan de bomen zou beginnen groeien. Of desnoods op mijn rug.
Teleurgesteld over het magere resultaat, dwaalden mijn ogen over de gevulde flesjes die nog op het rek stonden: drie flesjes aalbessensiroop, een halve liter dille-azijn, twee flesjes vlierbloesemazijn en twee grote flessen waar ooit olijfolie in had gezeten maar die nu duidelijk van een tweede leven aan het genieten waren. De doorschijnende fles had geen verdere uitleg nodig. De dragon die erin zat was nog even mooi als die dag eind oktober vorig jaar toen ik blijkbaar beslist moet hebben van nog even een fles te vullen met de laatste opbrengsten uit de kruidentuin.
Het etiket op de andere fles vertelde me dat ik diezelfde dag ook een donkere fles bleek gevuld te hebben met rozemarijn en olijfolie. Glunderend als een klein kind dat net een snoepje heeft gekregen bij de bakker of de slager, liep ik met mijn schatten stevig in mijn armen geklemd naar de keuken, hopend dat het niet te laat was …
De geur van de dragonazijn prikkelde heerlijk in mijn neusgaten en ook de luide plop van de fles met rozemarijn toen de dop eindelijk losliet, maakte duidelijk dat er geen vuiltje aan de lucht was. Geen muffe geur, geen schimmel, alleen maar heel veel smaak.
Even later stonden er vier flesjes gevuld met dragonazijn en rozemarijn te blinken op mijn aanrecht, helemaal klaar om hun bijdrage te leveren aan een zomerse barbecue.
Ik ben tegen beter weten nog eens de kelder ingedoken om ook nog even op zoek te gaan naar waar het mooie weer ergens verstopt zou kunnen zitten. Het zal vrees ik nog even verder zoeken zijn.
Kitchen.Caro 