Rabarber hè, like it or not maar veel anders valt er op het moment niet te vertellen … Als je moet kiezen tussen spannende (?!?!) verhalen over thuiswerken of eens zot doen met nog maar eens een kilo rabarber, dan weet ik het wel!
Na alles wat ik ondertussen gelezen had, begon ik al lichtelijk te vrezen dat mijn rabarber niet de mega-roze-rode rabarber zou zijn die ik nodig had voor mijn experiment. Ach wat, dan maar lichtgroene rabarber-gin, desnoods vaalgroene. Wie niet waagt niet wint.
Gisteren dus mijn kilo rabarber geschild (was dat nodig of niet, wie zal het zeggen?), in stukjes van 2-3 cm gesneden, in een grote glazen bokaal gedaan, gemengd met 150 gram suiker, flink geschud en vervolgens goed afgesloten. Mijn 2 bokalen zijn vervolgens naar de berging verbannen, om in het donker 24 uur goed te kunnen “trekken”. Trekken? Je weet wel, trekken: de suiker die zich vastzet rond de rabarber, flink zijn werk laten doen zodat er zoveel mogelijk sap wordt onttrokken aan de rabarber.
Dat leek al snel vlotjes te verlopen. Vanavond mocht de gin er dus bij. Tot mijn grote tevredenheid zag ik niet alleen véél sap maar ook nog eens sap dat niet enigszins maar aardig roze was! Het kan al niet meer stuk. Ik waan me de held van de dag. De gin zit erin. De dop zit erop. Twee, drie weekjes geduld nu. Misschien vier. Wordt vervolgd.
Kitchen.Caro 